محله گاز

محله

گاز

محله گاز

کار انتقال خط لوله گاز به شهر‌ها از سال ۱۳۴۲ در کشور آغاز شد و اولین خط لوله در سال ۱۳۵۱ به مشهد رسید. این خط از خیابان گاز کنونی می‌گذشت و ایستگاهی نیز در همین حوالی داشت. به همین دلیل، این خیابان گاز نام گرفت. جمعیت این محله به‌نسبت وسعتش چشمگیر است.

 

محله گاز
خلیل عربلین بیش از ۴۰ سال است که به شکل حرفه‌ای و کارشناسی به جمع‌آوری قوطی کبریت مشغول می‌باشد و کبریت‌هایی از دوره قاجار که زمان شروع کبریت‌سازی در ایران بوده و همچنین از دوران پهلوی در اختیار دارد
بیش‌از هشتاد‌شب است که، زن و مرد، پیر و جوان، کودک و نوجوان روبه‌روی مسجد ۷۲‌تن محله گاز گردهم می‌آیند، تا نشان دهند این سرزمین هنوز بر عهد خود ایستاده است.
رد پای خاطرات قدیم، هنوز هم در ساخت و معماری کوچه شهیدخاکزادی ۱۳ تازه است. بیشتر منازل این کوچه، مثل دیگر معابر محله گاز، ویلایی با نمایی منضبط، یکدست و دست‌نخورده هستند.
لباس نظامی‌ها به رایگان در این خیاطی دوخته و تعمیر می‌شود؛ این بنر را خیاط کهنه‌کار محله گاز بالای سر مغازه‌اش نصب کرده، می‌گوید: خیلی‌ها شوخی و جدی آمدند گفتند نکند پای جاسوس‌بازی در میان است؟ می‌گفتم من فکرم تا همین‌جا قد می‌داد!
غرفه‌داران بازارچه مسجد امیرالمؤمنین(ع) در محله گاز، نیتشان از کسب‌و‌کار، فراتر از کسب روزی حلال است. آنها با فروش محصولاتشان و اهدای بخشی از سود خود، قدمی کوچک برای کمک به جبهه مقاومت بر می‌دارند.
محمود یزدانی بر اثر یک اتفاق و در هنگام کار در کارخانه گچ، دست چپ خود را از ناحیه کتف از دست داده است اما ورزش پای ثابت زندگی اوست و مسیر مشهد به تهران را با دوچرخه طی کرده است.
طوبی غیاسی ۹۷ ساله مادربزرگ محله گاز است. او از اولین اتوبوس این محله یاد می کند که راننده همیشه بیشتر از ظرفیت مسافر سوار می‌کرده و به میدان شهدا که می‌رسیده‌اند، از ترس افسر می‌گفته چند نفر سرشان را پایین بگیرند.
زهره خیابانی بیست‌سال است که با بافتنی، حال خوب را به خود و دیگران، هدیه می‌دهد؛ بافتنی‌هایی با طرح‌های فانتزی که لبخند را به لب کودکان می‌نشاند و امیدآفرین است برای بانوانی که زندگیشان با نیاز به استقلال مالی، گره خورده است.
خانم حمامی، مادرشهید می‌گوید: امیرحسین همیشه وقتی عکس شهیدی را می‌دید می‌گفت یک روز عکس من را هم روی در و دیوار شهر می‌بینید و به آن افتخار می‌کنید. لحظه شهادت پای تنور نان می‌پخته که به پاسگاه حمله می‌کنند و....
نگار قربانی قهرمان رشته کاراته و از امید‌های محله گاز است. یکی از آرزو‌های این دارنده کمربند قهوه‌ای این است که مدرک مربیگری‌اش را بگیرد و برای کودکان و نوجوانان ساکن فرخد، کلاس هنر‌های رزمی برگزار کند.
سید‌مصطفی فیروزآبادی از هر فرصتی برای انتقال مفاهیم حیاتی بازیافت به هم‌محله‌ای‌ها و دیگر اهالی شهر، استفاده می‌کند؛ مفاهیمی که با رشد جمعیت و توسعه شهر، هر‌چه می‌گذرد، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
هدف امیر‌محمد رشته مهندسی کامپیوتر در دانشگاه شریف بود و رتبه۹۲ که در کنکور سال گذشته بدست آورده بود، او را به هدفش نمی‌رساند، از این‌رو تصمیم گرفت که یک سال دیگر تلاش کند؛ این‌بار رتبه ۴ کنکور ریاضی را به خود اختصاص داد.
سمیرا جلیلی‌صادق دانش آموز کلاس دبستان و قهرمان استان در مسابقات کاراته است. او در سال ۸۶ مقام دوم کاتا و در سال ۸۷ مقاوم سوم سبک وادوکای را کسب می‌کند و دان یک کاراته دارد.
سهم پاکبانان در زیارت اربعین، چیزی فراتر از کار روزمره است: جارو‌زدن در اوج گرما، جمع‌آوری زباله در ازدحام جمعیت، و حفظ بهداشت مسیری که زائران از آن عبور می‌کنند. آنها معتقدند طلبیده شده‌اند!
سیدرضا سادات، متصدی شیرینی‌سرای سادات، بیش از ۳۵ سال است در محله گاز با شیرینی‌های متنوع کام مردم را شیرین می‌کند. او کارش را در کودکی به عنوان کارآموز در قنادی طباطبایی آغاز کرده است.
علی محمد شرف دینان صدایش رساتر از آن است که ۸۶ سال داشته باشد! وقتی می‌پرسیم در این مغازه چه می‌کنی، می‌گوید: «هر چیزی را تعمیر می‌کنم؛ طیاره هم اگر خراب باشد، درستش می‌کنم!»
جنگ است دیگر، اسیر می‌دهی و اسیر می‌گیری، راننده تانک بودم و توی یک منطقه بازِ آسفالت شده در شوش، دشمن منگنه‌ام کرد. منگنه‌ای که باز شدنش هفت سال طول کشید.
محمدعلی متقیان، جانباز دفاع مقدس و مبارز انقلابی ۵۰ سال است ساکن و از کاسبان محله گاز و خیابان آیت‌ا..عبادی است و اهالی محل از او و ۱۴فرزندش به نیکی یاد می‌کنند.
شهیدقدسیه بجستانی‌مقدم که صبح روز ۲۳ بهمن ۱۳۶۵ در بمباران تهران به شهادت رسید، شیرزنی مدبر و فداکار بود، یک روز وقتی متوجه شد بچه‌های مدرسه از سرما می‌لرزند نفت خانه را به مدرسه بخشید.
علی اسعدی، ورزشکار پرتلاش مشهدی اگرچه به آرزویش رسیده بود و موقعیت خوبی داشت اما یک تصمیم بزرگ گرفته بود و آن هم اعلام آمادگی و پذیرفتن اهدای اعضای بدن خود پس‌از مرگ بود.